บันทึกอนุทิน

ครั้งที่  5

ประจำวันที่  9  กุมภาพันธ์  2558

กิจกรรมก่อนเรียน
      อาจารย์แจกอุปกรณ์ คือ  ถุงมือ แล้วใส่ข้างที่ไม่ถนัด  จากนั้นแจกกระดาษให้ 1 แผ่น  แล้วให้วาดรูปมือตามจิตนาการ ดูว่าเราจะจำมือที่ตนเองเห็น สัมผัส ทุกวัน อยู่ติดกับตัวเราตลอด  24  ชั่วโมง ได้หรือไม่

     จากนั้นเมื่อวาดเสร็จให้ถอดถุงมือและดูว่าเหมือนหรือไม่   และให้วาดมือของตนเองลงในกระดาษอีกครึ่ง โดยครั้งนี้ให้เรามองเห็นมือของตนเอง  วาดให้ออกมาเหมือนที่สุด

การสอนเด็กพิเศษและเด็กปกติ

          ทักษะของครูและทัศนคติ      ต้องมีการปรับทัศนคติของตนเองซะก่อน   ให้มองเด้กพิเสษเหมือนเด็กคนหนึ่งทั่วไปในห้อง มองให้เหมือนเด็กปกติ   **ห้ามมองเด้กแบ่งแยก
           
 การฝึกเพิ่มเติม

• การอบรมระยะสั้น   สัมมนา   ทางโรงเรียนมีการจัดให้  ( ไม่ต้องกังวล )
• สื่อต่าง ๆ   อินเทอร์เน็ตีคำตอบ  หนังสือเด็กพิเศษ  แต่อ่านแล้วต้องกรอง ว่าสิ่งใดเป็นเท็จเป็นจริง ต้องดูให้เหมาะสมกับเด็กของเรา

การเข้าใจภาวะปกติ

• เด็กมักคล้ายกันมากกว่าต่างกัน   โดยเฉพาะพัฒนาการ    เด็กออทิสติก  พฤติกรรมที่ดี  พัฒนาการที่ดีจะมาจาก การเชื่อใจครู
• ครูต้องเรียนรู้และมีปฏิสัมพันธ์กับเด็กพิเศษและเด็กปกติ     เพื่อความเข้าใจเด็กโดยการ พูดคุย สนทนา ทักทาย ช่วยเหลือ และการทำกิจกรรมร่วมกัน
• มองเด้ให้เป็น  " เด็ก "    เด็กแต่ละคนต่างกัน   ต้องจำชื่อเด็กให้ได้ทุกคนทั้งชื่อเล่นและชื่อจริง

การคัดแยกเด็กที่มีพัฒนาการช้า

• การเข้าใจพัฒนาการเด็ก จะช่วยให้สามารถมองเห็นควางแตกต่างของเด็กแต่ล่ะคนได้งาย
• คุยเรื่องเด็ก พยายามคุยแต่เรื่องดี ๆ จดจำภาพลักษณ์ที่ดี
• รู้อาการของเด็กเก็บไว้กับตัว  ปล. อย่าไว้ใจครูข้างห้อง

ความพร้อมของเด็ก

• วุฒิภาวะ
• แรงจูงใจ
• โอกาส

** เด็กในห้องมีความพร้อมที่ใกล้เคียงกัน แต่ต่างกันที่แรงจูงใจ  ครูมีหน้าที่สร้างแรงจูงใจให้เด็ก

การสอนโดยบังเอิญ

• ให้เด็กเป็นฝ่ายเริ่ม
• เด็กเข้าหาครูมากเท่าไรยิงมีโอกาสสอนมากเท่านั้น
• เด็กพิเศษจะสนใจในการเรียน เมื่อสอนตัวต่อตัว
• หลักสำคัญของครูห้องเรียนรวมคือ  ใจเย็น
• เด็กจะวิ่งเข้ามาหาเมื่อมีปัญหา
• การเชื่อมโยงสิ่งที่ทำอยู่  คือ เมื่อเกิดปัญหาแลัว ควรสอนจากปัญหา
• ครูตั้องพร้อมที่จะพบเด็ก
• ครูต้องสนใจเด็ก
• ต้องมีความรู้สึกที่ดีต่อเด็ก
• ต้องมีอุปกรณ์และกิจกรรมล่อใจเด็ก   ในกรณ๊ที่อุปกรณืไม่เพียงพอ การแบ่งโต๊ะในการทำกิจกรรม  มีหลาย ๆ กิจกรรมจะช่วยได้
• ต้องตั้งใจจริงที่จะทำให้เด็กเกิดความรู้
• ครูต้องไม่ใช้เวลานานในการติดต่อกับเด็ก
• ครูต้องทำให้เป็นเรื่องสนุกสนาน

อุปกรณ์

• สิ่งที่จะดึกความสนใจของเด็กมาก
• มีลักษณะง่าย ๆ
• ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง
• เด็กพิเศษได้เรียนรู้จากการสังเกตและเลียนแบบเด็กปกติ
• เด็กปกติเรียนรู้ที่จะช่วยเหลื่อเด็กพิเศษ
• สื่อ อุปกรณ์ จะต้องไม่มีวิธีการเล่นที่ตายตัว  เช่น  บล็อก
• สื่อต้องไม่แยกเพศ

ตารางประจำวัน

• เด็กพิเศษไม่สามารถยอมรับการเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ทำอยู่เป็นประจำ
• กิจกรรมที่ดีสำหรับเด็กพิเศษจะต้องคาดเดาได้
• จะทำให้เด้กรู้สึกปลอดภัยและมั่นใจ
• คำนึกถึงความเหมาะสมแก่เวลา

ทัศนคติของครู


ความยืดหยุน

• การแก้แผนการสอนให้เหมาะสมกับสถานการณ์
• ยอมรับขอบเขตความสามารถของเด็ก
• ครูต้องตอบสนองต่อเป้าหมายที่สำคัญที่สุดสำหรับเด็กแต่ละคน

การใช้สหวิทยาการ   ( การรับฟังผู้อื่น )

• ใจกว้างต่อคำแนะนำของบุคคลในอาชีพอื่น ๆ
• สร้างความสัมพันธ์ระหว่างการบำบัดกับกิจกรรมในห้องเรียน
• ควรมีการแทรกการบำบัด  เช่น  การร้องเพลง  ดนตรี

การเปลี่ยนพฤติกรรมและการเรียนรู้
     เด็กทุกคนสอนได้

• เด็กเรียนไม่ได้เพราะไร้ความสามารถ
• เด็กเรียนไม่ได้เพราะขาดโอกาส
• เด็กทุกคนมีความสามรถอยู่ในตนเอง    ครูสำคัญมากในการมอบ  โอกาส

เทคนิคการให้แรงเสริม

 

 

แรงเสริมทางสังคมจากผู้ใหญ่

 ความสนใจของผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กสำคัญมาก

มีแนวโน้มจะเพิ่มพฤติกรรมที่ดีของเด็ก และมักจะเห็นผลในทันที

หากผู้ใหญ่ไม่สนใจพฤติกรรมที่ดีนั้น ๆ ก็จะลดลงและหายไปวิธีการใหแรงเสริมจากผู้ใหญ่

 

วิธีการแสดงออกถึงแรงเสริมจากผู้ใหญ่

• ตอบสนองด้วยวาจา
• การยืนหรือนั่งใกล้เด็ก
• พยักหน้ารับ ยิ้ม ฟัง
• สัมผัสทางกาย
• ให้ความช่วยเหลือ  ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

หลักการให้แรงเสริมเด็กปฐมวัย

• ครูต้องให้แรงเสริมทันทีที่เด็กมีพฤติกรรมอันพึงประสงค์
• ครูต้องละเว้นความสนใจทุกครั้งที่เด็กทำพฤติกกรมที่ไม่พึงประสงค์
• ครูให้ความสนใจเด็กนานเท่าที่เด็กมีพฤติกรรมที่พึงประสงค์

การแนะนำหรือบอกบท  ( Prompting )

• ย่อยงาน
• ลำดับความยาก ง่ายของงาน
• การลำดับงานเป็นการเสริมแรงเพื่อให้เด็กค่อย ๆ ก้าวไปสู่ความสำเร็จ
• การบอกบทจะค่อย ๆ น้องลงตามลำดับ

ขั้นตอนการให้แรงเสริม

• สังเกตและกำหนดจุดมุ่งหมาย
• วิเคราะห์งาน  กำหนดจุดประสงค์ย่อย ๆ ในแต่ละชิ้น
• สอนจากง่าย ไป ยาก
• ให้แรงเสริมทันทีที่เด็กทำได้ หรือ เมื่อ เด็กพยายามอย่างเหมาะสม
• ลดการบอกบท เมื่อเด็กเรียนรู้ที่จะก้าวไปขั้นต่อไป
• ให้แรงเสริมเฉพาะพฤติกรรมที่ใกล้เคียงกับเป้าหมายมากที่สุด
• ทีละขั้นไม่เร่งรัด ยิ่งชิ้นเล็กเท่าไร ยิ่งดีเท่านั้น
• ไม่ดุหรือตี

กำหนดเวลา

• จำนวนและความถี่ของแรงเสริมที่ให้กับพฤติกรรมการเรียนรู้ของเด็กต้องมีความสุข

ความต่อเนื่อง

• การเข้าห้องน้ำ
• การนอนพักผ่อน
• การหยิบ  หรือ  เก็บของ
• การกลับบ้าน

เด็กตักซุป

 

 

• การจับช้อน
• การตัก
• การระวังไม่ให้น้ำในช้อนหกก่อนจะเข้าปาก
• การเอาช้อนและซุปเข้าปากแทนที่จะทำให้หดรดคาง
• การเอาซุปออกจากช้อนเข้าปาก

การลดหรือหยุดแรงเสริม

• ครูจะงดแรงเสริมกับเด็กที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม
• ทำอย่างอื่นและไม่สนใจเด็ก
• เอาอุปกรณ์ หรือ ของเล่นออกไปจากเด็ก
• เอาเด็กออกจากของเล่น

 

 การนำไปประยุกต์ใช้ Applications

 

1.   สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการปรับเปลี่ยนทัศนคติของตนเองที่สมีต่อเด้กพิเศษได้

 

2.   ทราบถึงการบอกบท และพร้อมที่จะนำไปใช้กับเด็กได้

 

3.   สามารถนำไปใช้กับเด็กพิเศษเมื่อเจอหรืออยู่ในสถานการณ์จริงได้

 

 

การประเมิน Assessment.

 

      ตนเอง   ตั้งใจเรียนดี  แต่งการสุภาพเรียบร้อย  เข้าเรียนตรงเวลา 

   

      เพื่อน   มีความสนใจเรียน  และทำกิจกรรมอย่างเต็มที่  แต่งกายสุภาพเรียบร้อย  เข้าเรียนตรงเวลา

 

    อาจารย์   สอนสนุกสนาน มีสาระ  พร้อมยกตัวอย่างประกอบในเนื้อหาที่เรียน  แต่งกายสุภาเรียบร้อยเหมาะสม  เข้าสอนตรงเวลา

 

 

 

 

 

 

 
 
 

 

 

 

 

  

 

 

 



 

 

 

 

บันทึกอนุทิน

ครั้งที่  4

ประจำวันที่  2  กุภาพันธ์  2558

 

 



วันนี้งดการเรียนการสอน  เนื่องจากอาจารย์ติดภาระกิจ

 

 

 

บันทึกอนุทิน

ครั้งที่  3

ประจำวันที่ 26  มกราคม  2558

ความรู้ที่ได้รับ

** กิจกรรมก่อนเรียน

     บทบาทครูปฐมวัยในห้องเรียน

• ครูไม่ควรวินิจฉัย หรือ ระบุอาการเด็ก เพราะอาจจะนำไปสู่ความเข้าใจผิดได้
• ครูไม่ควรตั้งชื่อหรือระบุประเภท  จะทำให้เด็กรู้สึกไม่ดีมีปมด้อย เพราะชื่อเปรียบเสมือนตราประทับตัวเด็ก
• ครูไม่ควรบอกพ่อแม่ว่าเด็กมีบางอย่างผิดปกติ ควรพูดด้านบวกกับพ่อแม่ พูดในด้านที่ดีของเด็กหรือพูดในสิ่งที่น้องสามารถทำได้  
• ครูควรให้ผู้ปกครองมีความหวังและเห็นแนวทางที่จะช่วยให้เด็กพัฒนา

สิ่งที่ครูสามารถทำได้!!!

• ครูสามารถชี้ให้เห็นถึงพัฒนาการทั้ง 4  ด้านของเด็ก
• ให้ข้อเสนอแนะในการหาบุคลากรที่เหมาะสมในการประเมินผล หรือวินิจฉัย
• สังเกตเด็กอย่างเป็นระบบ คือการสังเกตอย่างภาพรวม และมีการจดบันทึกและวางแผน

**ไม่มีใครสังเกตเด็กอย่างเป็นระบบ ได้ดีเท่า  " ครู " ต่างจากแพทย์ นักจิตรวิทยา นักคลินิก เพราะมักมุ่งความสนใจอยู่ที่ปัญหา

การตรวจสอบ

• ทำให้ทราบพฤติกรรมของเด็ก
• เป็นแนวทางทำให้ครูและพ่อแม่เข้าใจเด็กมากขึ้น
• บอกได้ว่า  เด็กต้องการความช่วยเหลืออะไร

ข้อควรระวังในการปฏิบัติ

• ครูต้องไวต่อความรู้สึกและการตัดสินใจล่วงหน้า
• ประเมินให้น้ำหนักความสำคัญของเรื่องต่าง ๆ ต้องใส่ใจ
• พฤติกรรมบ้างอย่างของเด็กไม่ได้ปรากำให้เห็นเสมอ
• สิ่งที่ห้าม  คือ  สิ่งที่ไปขัดขวางการเรียนรู้ของเด็ก

การบันทึกการสังเกต

     การนับอย่างง่าย ๆ

• นับจำนวนครั้งของการเกิดพฤติกรรม
• กี่ครั้งในแต่ละวัน  กี่ครั้งในแต่ล่ะชั่วโมง
• ระยะเวลาในการเกิดพฤติกรรม

*** นับพฤติกรรมที่ไม่ดีที่เด็กแสดงออก
     การบันทึกต่อเนื่อง  ( ดีที่สุด )

• ให้รายละอียดได้มาก
• เขียนทุกอย่างที่เด็กทำในช่วงเวลาหนึ่ง หรือช่วงกิจกรรมหนึ่ง ( 15 นาที )
• ไม่ต้องเข้าไปช่วยความช่วยเหลือ

     การบันทึกไม่ต่อเนื่อง

• บันทึกลงบัตรเล็ก ๆ
• เป็นการบันทึกสั้น ๆ เกี่ยวกับพฤติกรรมของเด้กแต่ละคนในช่วงเวลาหนึ่ง

การตัดสินใจ

• ครูต้องตัดสินใจด้วยความระมัดระวัง
• พฤติกรรมที่เกิดขึ้น ไปขัดขวางความสามารถในการเรียนรู้ของเด็กหรือไม่

การนำไปประยุกต์ใช้ Applications

1. สามารถนำไปปรับใช้กับสถานการณ์จริง ๆ เมื่อได้รับผิดชอบในการจัดการศึกษาเรียนรวม

 2. สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการสอบได้

 3. ให้ความรู้กับผู้ปกครอง ผู้ที่สนใจ หรือ ผู้ที่ไม่เข้าใจเกี่ยวกับการเรียนรวมของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ

 

การประเมิน Assessment.

ตนเอง       มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการบทบาทครูปฐมวัยในห้องเรียนรวม เพราะสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการสอนได้จริง ๆ ตั้งใจร้องเพลง

เพื่อน         สนใจในการเรียนระดับหนึ่ง มีการเรียนที่สนุกสนาน ตั้งใจทำงานก่อนการเรียน ร้องเพลงอย่างเต็มที่ แต่งกายสุภาพเรียบร้อย

อาจารย์       น่ารัก สอนสนุก ไม่เครียด ยกตัวอย่างในเรื่องที่ใกล้ตัว สามารถเข้าใจได้ง่าย แต่งกายสุภาพเรียบร้อย เข้าสอนตรงเวลา ร้องเพลงได้ไพเราะ

บันทึกอนุทิน

ครั้งที่  2 

ประจำวัน  จันทร์  ที่  19  มกราคม  2558

ความรู้ที่ได้รับ

   การจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ   
เด็กที่มีความต้องการพิเศษสามารถเรียนรู้และพัฒนาได้  หากได้รับการให้โอกาสเรียนรู้ที่เหมาะสมกับความต้องการพิเศษของเขา
   การศึกษาแบบเรียนร่วม

• การจัดให้เด็กพิเศษเข้าไปในระบบการศึกษาทั่วไป
• มีกิจกรรมที่เด็กทั่วไปและเด็กพิเศษได้ทำร่วมกัน
• ใช้ช่วงเวลาช่วงใดช่วงหนึ่งในแต่ละวัน
• มีความร่วมมือกันระหว่างครูปฐมวัยและครูการศึกษาพิเศษ

   การเรียนร่วมบางเวลา

• จัดให้เด็กพิเศษเรียนในโรงเรียนปกติได้บางเวลา
• เด็กพิเศษได้มีโอกาสแสดงออก และมีปฏิสัมพันธ์กับเด็กปกติ
• มีความพิการระดับปานกลางถึงระดับมาก

   การเรียนร่วมเต็มเวลา

• จัดให้เด็กพิเศษเรียนในโรงเรียนปกติตลอดเวลาที่เด็กอยู่ในโรงเรียน
• เด็กพิเศษได้รับการจัดกระบวนการเรียนรู้และบริการนอกห้องเรียนเหมือนเด็กปกติ
• มีความพิการในระดับน้อย  และต้องมีการคัดเลือกว่าเหมาะสม หรือไม่ มีห้องเรียนที่เปิดกว้าง ไม่มีการล้อเลียนกัน
• เด็กปกติจะยอมรับความหลากหลายของมนุษย์ เข้าใจความแตกต่าง และยังเข้าใจว่าคนทุคนต้องการความรัก ความเอาใจใส่ ความสนใจ เหมือนกัน

** อยู่ในความควบคุมของการศึกษาพิเศษ หรือ หน่วยเฉพาะทาง แล้วมีการติดต่อผสานงานกับโรงเรียน เพื่อให้เด็กพิเศษเข้ามาเรียนร่วม และต้องมีการเซ็กระดับความพิการ  ครูให้ความสนใจระหว่างเด็กพิเศษกับเด็กปกติเท่ากัน
   การศึกษาแบบเรียนรวม

• การศึกษาสำหรับทุกคน
• รับเด็กเข้ามาเรียนร่วมตั้งแต่เริ่มเข้ารับการศึกษา
• จัดให้มีบริการพิเศษตามความต้องการของแต่ละบุุคล

** เด็กเข้ามาสมัครโรงเรียนโดยไม่มีสังกัดของการศึกษาพิเศษใด ๆ เลย

• ยึกปรัชญาของการอยู่ร่วมกัน  Lnclusion
• ครูผู้สอน มีความรับผิชอบต่อสังคม เริ่มจาก พ่อ แม่ เด็ก
• กิจกรรมที่นำไปสู่การสอนที่ดี  คิดอย่างรอบคอบ เด็กนต้องปฏิบัติกิจกรรมได้ทุกคน
• โรงเรียนไม่มีสิทธฺ  " ปฏิเสธเด็ก "
• ทุกคนยอมรับว่า มีผู้พิการอยู่ในสังคม และเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่จะต้องใช้ชีวิตร่วมกับคนปกติ โดยไม่มีการแบ่งแยกกัน

** ความสำคัญของการศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย**

• ปฐมวัยเป็นช่วงเวลาที่สำคัญทีสุดของการเรียนรู้ 
• " สอนได้ "
• เป็นการศึกษาสำหรับเด็กพิเศษที่มีขีดจำกัดน้อยที่สุด

**  ขีดจำกัด คือ สิ่งที่ขีดขวางในกระบวนการเรียนรู้ กิจกรรมไม่ซับซ้อน เด็กทุกคนสามารถทำกิจกรรมได้  มุมต่าง ๆ สื่อ ต้องตอบสนองการเรียนรู้ของเด็ก
     คำว่า  " เปิดโอกาส "  สำคัญมากสำหรับเด็กพิเศษ


การนำไปประยุกต์ใช้ Applications

1. สามารถนำไปใช้ในการจัดกิจกรรมในการศึกษาแบบเรียนรวม และ เรียนร่วมได้
2. เข้าใจถึงความหมายของการศึกษาแบบเรียนรวมและการศึกษาแบบเรียนร่วม เพื่อถ้ามีโอกาสได้เป็นครูผู้สอนในห้องที่มีเด็กพิเศษจะได้จัดสภาพห้องและเปิดโอกาสเด็กทุกคนมากขึ้น
3. สามารถนำไปใช้ในการอ่าน สอบ ได้ เพื่อเป็นคะแนนในรายวิชา

คำศัพท์ Glossary

1. การศึกษาปกติทั่วไป                           Regular Education
2. การศึกษาพิเศษ                                  Special Education
3. การศึกษาแบบเรียนร่วม                      Integrated Education  /  Mainstreaming
4. การศึกษาแบบเรียนรวม                      Inclusive Education

การประเมิน Assessment.


ตนเอง    ตั้งใจเรียนดีมาก  แต่งกายสุภาพเรียนร้อย  เข้าเรียนตรงต่อเวลา

เพื่อน      เข้าเรียนตรงต่อเวลา  แต่งกายสุภาพเรียนร้อย ตอบคำถามและสนุกในการเรียน

อาจารย์   เตรียมการสอนมาเป็นอย่างดี  แต่งกายสุภาพเรียบร้อย  เข้าสอนตรงต่อเวลา  สอนได้สนุกน่ารักค่ะ

 

บันทึกอนุทิน

ครั้งที่  1 

ประจำวันที่  5 และ 12  มกราคม   2558

       อาจารย์ชี้แจงถึงข้อปฏิบัติ และข้อตกลงในการเรียน  ในรายวิชานี้ เน้นการปฏิบัติมากกว่าทฤษฎี
บล็อก  30  คะแนน
จิตพิสัย  20  คะแนน
แผน IEP 10 คะแนน
งานในห้อง  กิจกรรมที่ทำในห้องเรียน  40  คะแนน
ห้ามสายเกิน  15  นาที
**อัพบล็อกขอภาพที่อาจารย์เบียร์  หน้าตาน่ารัก น่ารัก ไม่เอาตอนอาจารย์เผลอตัว

   เฉลยข้อสอบปลายภาค

• การส่งเสริมออทิสติกต้องส่งเสริมด้านสังคมและการใช้ชีวิต
• ห้องเรียนคู่ขนานสำหรับเด็กออทิสติก
• PACS ใช้ชั่วคราวแทนการสื่อสาร
• เด็กสมาธิสั้น  สามารถเรียนกับเด็กปกติได้โดยเฉพาะโรงเรียนที่มีความเข้าใจเกี่ยวกับเด็กสมาธิสั้น
• ศูนย์การศึกษาพิเศษ  EI  ช่วยเด็กพิเศษตั้งแต่แรกเริ่ม
• น้องสินธัร เป็นโรคออทิสติกที่มีอาการสมาธิร่วมด้วย
• กิจกรรมที่จะจัดให้กับน้องสินธัร  ต้องเปลี่ยนกิจกรรมเยอะ ๆ กิจกรรมต้องมีช่วงเวลาสั้น ๆ และแต่ละกิจกรรมต้องเสร็จ

** กิจกรรมภายในห้องเรียน
        ตอบคำถามเพื่อทบทวนความรู้เดิม
       ร่วมร้องเพลง  สำหรับเด็กปฐมวัยที่มีความต้องการพิเศษ

การนำไปประยุกต์ใช้  Applications.

1. สามารถนำไปใช้ในการเรียนการสอนในรายวิชา การจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมให้แก่เด็กปฐมวัยได้
2. สามารถนำความรู้ที่ได้มาทำความเข้าใจเด็กที่มีความต้องการพิเศษ และเด็กปกติให้อยู่ในห้องเรียนเดียวกันได้อย่างเข้าใจและสงบสุข
3. สามารถนำไปใช้ในการประกอบวิชาชีพในอนาคตได้

ประเมิน  Assessment.

ตนเอง   มีความตั้งใจในการเรียนดี  แต่งกายสุภาพเรียบร้อย  เข้าเรียนตรงต่องเวลา  สนุกสนานในการร้องเพลงสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ

เพื่อน   เข้าเรียนตรงต่อเวลา  สนใจในการถาม - ตอบคำถามของอาจารย์  สนุกและสามัคคีในการผสานเสียงร้องเพลง  แต่งกายสุภาพเรียบร้อยดีมาก

อาจารย์   สอนได้เข้าใจและสนุกสนาน  ร้องเพลงได้น่าฟัง เพลิดเพลินดี  แต่งกายสุภาพเรียบร้อย สุภาพน่ารัก  อ่อนโยน